Sharpe Oranı Hesaplama

İki yatırımcı, aynı yıl %20 getiri elde etmiş olabilir, ama bu, ikisinin de aynı kalitede bir yatırım kararı verdiği anlamına gelmez — biri, düşük riskli, istikrarlı bir portföyle bu getiriye ulaşmışken, diğeri, yüksek riskli, oynak bir portföyle şans eseri aynı sonuca varmış olabilir.

Sharpe Oranı, tam olarak bu sorunu çözmek için 1966 yılında Nobel ödüllü ekonomist William Sharpe tarafından geliştirilmiştir — bu ölçüt, sadece "ne kadar kazandınız" sorusuna değil, "bu kazancı ne kadar risk alarak elde ettiniz" sorusuna da cevap arar.

**Sharpe Oranı = (Portföy Getirisi − Risksiz Getiri Oranı) ÷ Portföy Standart Sapması**

Pay kısmı ("fazla getiri"), yatırımınızın, hiç risk almadan elde edebileceğiniz temel bir getiriyi (genellikle devlet tahvili faizi gibi risksiz kabul edilen bir referans) ne kadar aştığını gösterir. Payda kısmı (standart sapma) ise, bu getiriyi elde ederken katlandığınız oynaklığı (riski) ölçer.

Sonuç, "aldığınız her birim risk karşılığında ne kadar fazla getiri elde ettiğinizi" gösteren, tek bir sayıya indirgenmiş bir performans ölçütüdür — bu, farklı risk seviyelerindeki yatırımları adil bir şekilde karşılaştırmayı mümkün kılar.

Genel bir referans olarak (kesin bir kural olmasa da): 1'in altındaki bir Sharpe Oranı zayıf bir risk-ayarlı performansı, 1 ile 2 arası iyi bir performansı, 2'nin üzerindeki değerler ise mükemmel kabul edilen bir performansı işaret eder.

Negatif bir Sharpe Oranı ise, portföyünüzün, hiç risk almadan elde edebileceğiniz risksiz getiri oranının bile altında performans gösterdiği anlamına gelir — bu, o dönemde alınan riskin, hiçbir ek getiri sağlamadığı, aksine değer kaybettirdiği bir senaryodur.

Sharpe Oranı, standart sapmayı risk ölçütü olarak kullanır, ama standart sapma, hem yukarı yönlü (kazanç) hem aşağı yönlü (kayıp) oynaklığı aynı şekilde "risk" olarak sayar — çoğu yatırımcı için, sadece aşağı yönlü kayıp riski gerçek anlamda endişe vericidir, beklenmedik bir kazanç artışı genellikle "risk" olarak algılanmaz.

Bu sınırlama nedeniyle, bazı analistler, sadece aşağı yönlü riski dikkate alan alternatif ölçütleri (Sortino Oranı gibi) tercih eder. Yine de Sharpe Oranı, basitliği ve yaygın kabul görmesi nedeniyle, finans dünyasında hâlâ en sık kullanılan risk-ayarlı performans ölçütlerinden biri olmaya devam etmektedir.